2009 Feminist Gece Yürüyüşü

2009 Yılı Eylem Çağrısı 2002’den bu yana her 8 mart gecesi İstiklal Caddesi’nde buluşarak yaptığımız feminist yürüyüş için buluşuyoruz. Bu yılki buluşmanın, 8 Mart’ın pazar gününe gelmesi nedeniyle, saat 18.30'da olmasını konuştuk. 8 Mart pazar günü saat 18.30'da Taksim tramvay durağında buluşmak için... Bilenlerin bilmeyenlere duyurması dileğiyle... Yaşasın 8 Mart Biji haşte adare Gönderen: Meriç Eyüboğlu Kaynak: feminist@yahoogroups.com kadinkurultayi@yahoogroups.com

Daxuyanîya Çapemenîyê ya Sala 2009’an - Kürtçe Îro 8ê Adarê, Roja Jinan a Cîhanê ye... Roja yekîtî, têkoşîn û hevgirtina hemû jinan e... Em jin her 8'ê Adarê li qadan li dijî desthilatdarîya mêran diqîrin "Bijî hevgirtina jinan!". Em femînîst, her sal di meşa xwe ya 8'ê Adarê de hewl didin dengê têkoşîna femînîst bigihînin hemû jinan, em serhildana xwe ya li dijî mêrsalarîyê diqîrin, dibêjin "Bijî têkoşîna me ya femînîst!" Ji par ve di enîya serdestîya mêran de tiştekî neguherî! Tifaqa mêr, dewlet û sermayeyê li ser ked, laş û zanavê me zext û îstîsmara xwe berdewam dike. Em jin di sala dawî de dîsa bûn Pîpa û hatin qetilkirin, me ji bavên xwe lêdan xwar; em li kolanê, li cihê kar hatin tacîzkirin, em bûn namûsa mêran û hatin kuştin; ji ber ku em çepgir, kurd, fahîşe, a rastî jî jin in, em rastî şîdeta dewletê hatin. Hevkarîya mêr-darazî-dewletê, lêdan, tacîz û tecawizên ku li me hatin kirin him piştguh kirin, him jî bi hênceta ku ew provokasyoneke neheq be, hewl da kujêrên me biparêze. Em bêdeng neman û em ê bêdeng nemînin, Ji bo ku her kes bibihîze, biqîrin tundîya mêran bi dawî bibe! Kevneperestî, çewisandina xwe ya qadên me yên jiyanê didomîne. Neteweperestî, bi derewên "Bila welat sax be!" û bi ruhê dijminatîya xwe ya li dijî biratîya gelan bo mirin û kuştinê; kevneperestîya olî jî ji bo mezinkirina malbat û nirxên olî yên mêrsalar şîretan li me dikin. Em li kû derê leşa xwe çawa veşêrin û cil û bergên xwe çawa li xwe bikin, dimîne qada têkoşîna di navbera milîtarîzm û Îslama siyasî de. Ne dirêjiya eteka me, ne şêwaza porê me, ne kirasê me, ne jî pantolonên me vexwendinêk in ji bo mêran. Em cil û bergên xwe li gorî dilê xwe li xwe dikin, li gor dilê xwe masîyan digirin û li gor kêfa xwe bi şev li kolanan digerin. Bedenên me ne aîdî bavan in, ne ya mêran, ne ya dewletê û ne jî aîdî desthilatdarên din ên ezmanî ne. Leşê me yê me ne! Di jîyana kar de, ku em bi mûçeyên kêmtir ji yên mêran beşdarî wê dibin û di heman demê de barê karê malê hildigirin ser milê xwe, niha jî bi hinceta qeyranê, an mûçeyê wekhev ji bo karê wekhev ji bîr dikin û me li şûna mêran didin xebitandin, an jî em yekem kes in ku ji kar tên avêtin. Sermaye dixwaze cirma şerê mayîna li ser pîyan ê nav xwe ji me bibijêre û bi alîkarîya dewleta neolîberal, hewl dide ku lihevhatina xwe ya hundirîn misoger bike. Li ser daxwaza IMF û sermayeyê, piştî ku hemû mafên me yên wekî xizmetguzarîya kreş û tenduristîyê bi SSGSS û qanûnên kardan ên sala 2008'an ji alîyê AKP'ê ya dijminê jin û kedkaran ve hatin qutkirin, bijardeya li pêşîya me ev e: yan birçî bimînin yan jî bi heqdestê koletîyê bixebitin. Tifaqa mêrsalarî û sermayeyê, desteserkirina keda me bi rêya mêran di girtîgehên me yên bi navê malbatê de didomîne. Di bin zexta leşî û hestyarî ya bav û mêran de, em her dem ji xwarinpehtin, firaqşûştin, cilşûştin û lênihêrîna zarok û kal û pîran berpirsîyar in. Êdî bes e, keda me ya me ye! Em karê malê nekin, bila dinya raweste! Keda ku ne xuya ye, dengê xwe bilind bike! Em bi berdewamî berdêla polîtîkayên kîn û şîdetê didin ku biryara wan me nedaye. Dema ku înkar û îmhaya gelê Kurd bi polîtîkayên şer têne meşandin, em dizanin ku her operasyoneke dervayî sînor, her bombeya ji balafiran bê avêtin, her mayîna ku biteqe wê li me jinan weke xizanî, tacîz û tecawizê vegere. Dengê tevgera jinên Kurd ku ji Dêrsim, Amed, Dolapdere û Bagcilarê bilind dibe, dengê me gurr dike. 15 namzetên me yên jin ên şaredarîyê ku ji alîyê Tevgera Jina Azad a Demokratîk ve ji parêzgehên Kurdistanê yên hilbijêrbar hatine hilbijartin jî, li gel dengê aştî û biratîyê, dengê têkoşîna li dijî desthilatdarîya mêran bilind dikin. Em çareserîya sîyasî ya demokratîk ji bo pirsgirêka Kurd dixwazin! Jin Jîyan Azadî! Em dîsa di serdema hilbijartinê de ne. Partîyên wekhev ên mêrsalarîyê dengê me dixwazin, lê ew soza quncikeke bihuştê didin, a cîhên giştî yên ku cilên yekreng ên tayyor hemû cîh lê vedigirin. Sîyaseta mêran me jinan weke serkirdeyên siyasetê nabîne. Lê di van hilbijartinan de me got êdî bes e... Me femînîstên Stenbolê jî got “Em jî di siyasetê de hene, gotineke me ji bo Beyoglu heye!” “Îsal di hilbijartinên herêmî de jin xwedî gotin in! Femînîst xwedî gotin in!” Helbet heke em dixwazin bibin biryarder, ne dengdêr! Werin em piştgirîyê bidin namzeta xwe Saîme Ûlfet Tayli Taşê! Werin em piştgirîya tevgera femînîstê bikin, hêz bidin wê! Em femînîst îro 8’ê Adara 2009’an 8’ê Adarê li hemû jinan pîroz dikin. Em dibêjin em cîhanê dixwazin, ne rojekê tenê, em dibêjin werin em di sala 2010’an de, di sedsalîya danasîna dîrokê de ku bi xwîna jinên kedkar hatîye nivîsandin û çi gundî, çi bajarî, çi kêbanî, çi dêya zewicandî, çi nezewicandî, çi bikar, çi bêkar, ji hemû jinên ji her neteweyê re hatîye dîyarîkirin li Taksîmê bicivin. Bijî Hevgirtina Jinan! Bijî Têkoşîna Me ya Femînîst! Bijî Yekîtîya Jinan!

2009 Yılı Basın Açıklaması Bugün 8 Mart Uluslararası Kadınlar Günü... Tüm kadınların birlik mücadele dayanışma günü... Biz kadınlar her 8 Mart’ta alanlarda erkek egemenliğine karşı "Yaşasın kadın dayanışması!" diye haykırıyoruz. Biz feministler, her yıl 8 Mart’taki yürüyüşümüzde feminist mücadelenin sesini tüm kadınlara duyurmaya çalışırken isyanımızı haykırıyor, patriyarkaya karşı "Yaşasın feminist Mücadelemiz!" diyoruz. Geçen yıldan beri erkek egemenliği cephesinde değişen bir şey yok! Erkek, devlet, sermaye ittifakı emeğimiz, bedenimiz, kimliğimiz üzerindeki baskı ve sömürüsüne devam ediyor. Biz kadınlar son bir yılda yine Pippa olduk katledildik, babalarımızdan dayak yedik; sokakta, işyerinde tacize uğradık; erkeklerin namusu olduk öldürüldük; solcu, Kürt, fahişe olduğumuz, aslında sadece kadın olduğumuz için devlet şiddetine maruz kaldık. Erkek- yargı- devlet işbirliği yediğimiz dayakları, uğradığımız taciz ve tecavüzleri görmezden gelirken bizi katleden erkekleri de haksız tahrik diyerek korumaya çalıştı. Susmadık susmayacağız, Bağır herkes duysun, erkek şiddeti son bulsun! Muhafazakarlık yaşam alanlarımızı baskılamaya devam ediyor. Milliyetçilik "vatan sağolsun" palavraları ve halkların kardeşliğine düşman ruhuyla, ölmek ve öldürmek için, dini muhafazakarlık ise aileyi ve erkek egemen dini değerleri yüceltmek için bize doğurmayı salık veriyor. Nerede örtünüp nasıl giyineceğimiz militarizmle siyasal islamın mücadele alanı olmaya devam ediyor. Eteğimizin boyu da saçımızın modeli de gömleğimiz de pantolonumuz da erkeklere davetiye değildir. İstediğimiz gibi giyinir, istediğimiz gibi balık tutar, geceleri de sokakları da gönlümüzce arşınlarız. Bedenimiz ne babalara ne kocalara ne devlete ne de herhangi bir uhrevi makama aittir. Bedenimiz bizimdir! Erkeklerden daha düşük ücretlerle, aynı anda ev işlerinin de yükünü üstelenerek katıldığımız çalışma hayatında, şimdi de kriz bahanesiyle ya eş değer işe eşit ücreti unutarak erkeklerin yerine çalıştırılıyor ya da ilk işten çıkarılanlar oluyoruz. Sermaye kendi içinde başlayan ayakta kalma savaşının faturasını neoliberal devlet eliyle bize ödeterek iç uzlaşmasını sağlamaya çalışıyor. IMF ve sermayenin talebiyle kadın ve emekçi düşmanı AKP’nin 2008’de çıkardığı SSGSS ve istihdam yasaları ile kreş ve sağlık hizmeti gibi tüm haklarımız tırpanlandıktan sonra önümüze konulan seçenek, ya açlık ya da kölelik ücretleriyle çalışmak. Patriyarkayla sermayenin ittifakı, aile adı verilen hapishanelerimizde erkekler aracılığıyla emeğimize el koymaya devam ediyor. Babaların, kocaların fiziksel ve duygusal baskısı altında her daim yemekten, bulaşıktan, çamaşırdan çocuk ve yaşlı bakımından sorumlu olmaya devam ediyoruz. Artık yeter, emeğimiz bizimdir! Ev işi yapmayalım dünya dursun! Görünmeyen emek sesini yükselt! "Kararlarını almadığımız nefret ve şiddet politikalarının bedelini ödemeye devam ediyoruz. Kürt halkına yönelik inkar ve imha, savaş politikaları ile sürdürülürken, her sınır ötesi operasyonun, uçaklardan atılan her bombanın, patlayan her mayının biz kadınlara yoksulluk, taciz, tecavüz olarak yeniden döneceğini biliyoruz. Kürt kadın hareketinin Dersim’den, Diyarbakır’dan, Dolapdere’den, Bağcılar’dan yükselen sesi sesimize ses katıyor. Demokratik Özgür Kadın Hareketi'nin, Kürt illerinde seçilebilecek yerlerden çıkardığı 15 kadın belediye başkan adayı arkadaşımız da barışın ve kardeşliğin sesiyle birlikte erkek egemenliğine karşı mücadelenin sesini de yükseltiyorlar. Kürt sorununda demokratik siyasal çözüm istiyoruz! Jin Jiyan Azadi Yine bir seçim dönemindeyiz. Patriyarkanın birbirinin aynı partileri oyumuzu istiyorlar ama cennetten bir köşe ama tek tip tayyörlerin her yeri kapladığı kamusal alanlar vaat ediyorlar. Erkek siyaset biz kadınları siyasetin öznesi olarak görmüyor. Ancak bu seçimlerde artık yeter dedik... Biz İstanbullu feministler de “Siyasette biz de varız Beyoğlu'na sözümüz var!” dedik. Bu yıl yerel seçimlerde “kadınların sözü var! Feministlerin sözü var!” Oy veren değil karar veren olmak istiyorsak! Adayımız Saime Ülfet Taylı Taş’ı destekleyelim! Feminist hareketi destekleyelim, güç verelim! Bugün 2009 8 Mart’ında biz feministler tüm kadınların 8 Mart’ını kutluyoruz. Bir günü değil dünyayı istiyoruz diyerek, gelecek sene 8 Mart’ında, emekçi kadınların kanlarıyla yazdıkları tarihin, köylü, kentli, ev kadını, çalışan, anne ya da bekar, her ulustan tüm kadınlara armağan edilişinin yüzüncü yılında 2010’da Taksim’de buluşalım diyoruz. Yaşasın Kadın Dayanışması! Yaşasın Feminist Mücadelemiz! Biji Yekitiya Jinen!