2008 Yılı Basın Açıklaması
8 Mart’ta Sokaklarda!
Bu yıl 8 Mart’la ilgili hazırlıklarımızı yaparken, önce Ayşe Yılbaş’ın, tıp fakültesinde stajını yaptığı hastanede, İstanbul’un göbeğinde, boşanmaya çalıştığı kocası tarafından öldürüldüğünü öğrendik. İki gün önce ise Batman’da 17 yaşındaki Nagihan İlhan berdel usulü ile evliliği reddettiği için 10 bıçak darbesiyle öldürüldü… Dört yıl önce yine bir şubat günü çocuğunu tek başına büyüteceği bir geleceğin hayalini kuran Güldünya’yı öldüren silahlarla bunlar aynı. Bu silahların hepsini aynı eller tutuyor. En yakınımızdaki erkekler erkek egemenliğinden aldıkları güçle biz kadınları öldürüyor.
Biz feministler, kadına yönelik erkek şiddetinin son bulmasının ve kadınların kurtuluşunun ancak büyük bir toplumsal dönüşümle gerçekleşeceğini biliyor, 8 Mart’ı erkek egemenliğine karşı, dayanışma ve mücadele günümüz olarak kutluyoruz.
Bugün, emeğine el konulan, evde köle, işte düşük ücrete mahkûm edilen, fabrikada, genelevde, evde, nerede olursa olsun sömürülen, baba, koca, erkek dayağına katlanmak zorunda kalan, uluslararası çetelerce fuhuş sektörüne satılan; sokakta, işyerinde, savaşta, gözaltında, tacize ve tecavüze uğrayan kadınlar olarak gücümüzü dayanışmamızdan alıyoruz. 8 Mart’ı, 1800’lü yıllarda işçi kadınların çalışma saatlerinin azaltılması ve daha iyi çalışma koşulları için ölümüne verdikleri mücadeleden devraldığımızı asla unutmuyoruz. 8 Martların kadınlara gül verilen bir güne dönüştürülmesine itiraz ediyoruz.
Gücünü kadınların mücadele tarihinden alan 8 Mart’ın, siyasal rejimin çekişme günü haline getirilmesine ve 8 Mart’ı “vatan elden gidiyor” nidalarıyla kadın, erkek bir muhtıra gününe çevirmek isteyenlere gülüp geçmiyoruz. Kadınların tesettür altında yaşamasını savunanların fikirlerine de gülüp geçmiyoruz. Ancak, ne olursa olsun erkeklerden esirgenmeyen yüksek öğrenim hakkının tesettürle okula gitmek isteyen kadınlardan esirgenmesine de hayır diyoruz.
Biz feministler, 8 Mart’ı ezilenlerin her türlü isyanını şiddet ile çözmeye çalışan sisteme karşı mücadele günü olarak görüyoruz. Hem sınır ötesinde hem sınır içinde Kürt halkına yönelen tüm silahları kendimize de yöneltildiğini biliyor, ölmenin ve öldürmenin yüceltildiği bu günlerde biz kadınlara yüklenen, vatan için ölecek evlatlar yetiştirme görevini reddediyoruz.
Evdeki görünmeyen emeğimizin patronlar için çalışırken aldığımız ücretleri de belirlediğini biliyoruz. Ev işlerinin yükünün ücretli çalışsak da sırtımıza yüklendiğini görüyoruz. Evde yaşadığımız baskının patronlarca devralındığının da farkındayız. Biz feministler geçen sene 8 Mart’ta birlikte yürüdüğümüz Novamed grevcisi kadınlarla yıl boyunca da birlikte yürüdük. Ve aylarca grev çadırında sabahlayarak haklarını elde etmiş olan Novamed’li kadınlarla bu 8 Mart’ta yine birlikteyiz. Biz bu 8 Mart’ı emeğimizi iki kat sömüren patronlara, evdeki emeğimize el koyan erkeklere, hazırladıkları sosyal güven(siz)lik yasası ile erkeklerle, patronlarla açıktan işbirliğini ilan eden hükümete hayır diyerek kutluyoruz. Biz kadınları aileye, kocaya, babaya bağımlı kılan sosyal güven(siz)lik yasasına esastan itirazımızı haykırıyoruz.
Bu sene yüzlerce erkek 2008’e Taksim’de kameraların önünde kadınlara sarkıntılık yaparak girdi. Bizler bunun bir avuç magandanın iğrençliği değil, kadın bedeni üzerinde kendine hak gören erkek egemenliğinin ta kendisi olduğunu ve erkeklerin taciz ve saldırılarına göz yuman polislerin, yasaları uygulamayan ve şikâyet bekleyen yargının da erkekler kadar suçlu olduğunu ilan ettik. Mor iğnelerimizi bileyerek 8 Mart’a hazırlandık. Cinsel tacize karşı “Susma haykır, mor iğneyi batır!” diyoruz. Ve bu 8 Mart’ta kadın cinayetlerinde erkekleri ödüllendiren haksız tahrik indirimlerine karşı kadından yana politik taraf olduğumuzu haykırıyoruz.
Erkeklerin adil olmayan düzenine karşı feminist adaletin sözcüsü olmaktan vazgeçmeyeceğimizi ve kurtuluşumuzun kendi ellerimizde olduğunu söyleyerek 8 Mart’ta yine sokaklardayız.
Erkek egemenliğine boyun eğmeyeceğiz.
“Kurtuluşumuz için birlikte daha güçlü.”
İstanbul Feminist Kolektif
